Όταν μεγαλώνεις και γερνάς κανείς δεν σε θέλει! | Ιστορίες αναγνωστών

banner-dog-765x100

Ένας άνθρωπος με μπλε γάντια μου έριξε κάτι στο σώμα μου και μου ψιθύρισε καλό ταξίδι…

Θυμάμαι την πρώτη μέρα που ήρθα στη ζωη. Ημουν ένα τόσο δα χνουδωτό πλασματακι κι ακόμα δεν είχα ανοίξει τα μάτια μου. Όμως δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη. Εκεινη που μύρισα πρώτη φορά χωρίς να την βλέπω. Την μητέρα μου που με πρόσεχε μέχρι να με πάρουν. Γιατί κάποια στιγμή όντας θηλυκό έπρεπε να μας χωρίσουν κι να αρχίσω μια νέα “ζωη” . Θυμάμαι πως φοβόμουν κι έκλαιγα όλη μέρα. Όμως κάνεις δεν με άκουγε. Ή μάλλον με άκουγαν πολλοί αλλά κανείς δεν με βοήθησε ποτέ. Ήμουν χαμένη κι δεν ήξερα γιατί βρισκόμουν εκεί. Σε ένα κρύο αφιλόξενο κλουβί χωρίς τη μητέρα κι τα αδέρφια μου.

η ζωή ενος γέρικου σκύλου-olapet.gr

Ο καιρός όμως περνούσε κι συνήθισα. Μεγάλωσα κι οι “άνθρωποι” που με “προσεχαν” με πήγαν κάπου με άλλους σκύλους. Μετά από λίγο καιρό ξαναγύρισα στο κλουβί κι έφερα στον κόσμο 5 πανέμορφα κουτάβια. Ήταν η πιο χαρούμενη στιγμή για εμένα που δυστυχώς τελείωσε γρήγορα. Τα κουτάβια μου μεγάλωσαν. Τα πήραν και δεν τα ξαναείδα ποτέ. Το ίδιο γινόταν για χρόνια. Αλήθεια έχω χάσει το μέτρημα. Αμέτρητα κουτάβια αμέτρητες αρρώστιες κι αμέτρητοι πόνοι.

banner-dog-765x100

Διαβάστε επίσης: Άστεγοι και αδέσποτα: Μια μαγική σχέση αυτό-βελτίωσης | Ιστορίες αναγνωστών

Μετά από όλα αυτά δεν ήμουν πλέον χρήσιμη κι με πέταξαν στο δρόμο άρρωστη από την κακομεταχειρηση. Η ζωή στο δρόμο ήταν δύσκολη αλλά δεν συγκρινοταν με το κλουβί. Κάποια μέρα συνάντησα έναν ηλικιωμένο. Δεν ήταν σαν τους άλλους. Αυτός είχε χαραγμένο ένα χαμόγελο στο πρόσωπο του. Με κοίταξε κι χωρίς δεύτερη σκέψη με πήρε από το δρόμο. Δεν τον ήξερα αλλά δεν είχα δυνάμεις για να αρνηθώ. Εξάλλου τι χειρότερο να μου τύχαινε ? Με πήγε στο γιατρό κι είπε ότι θα γινω καλά. Η κάθε μέρα κυλούσε όμορφα πλάι στον γέρικο άνθρωπο. Κάναμε ήρεμα πράγματα που αρμοζαν στην ηλικία μας. Με αγαπούσε πολύ . Κι εγώ είναι η αλήθεια τον λάτρευα κι τον ακολουθούσα παντού.

όταν μεγαλώνεις κανείς δεν σε θέλει-η ζωή ενος γέρικου σκύλου-olapet.gr

Διαβάστε επίσης: Ρε μπαμπά, μήπως με ξέχασες;

Μια μέρα καθώς απολαμβάναμε τη ζεστασιά του τζακιού ο άνθρωπος μου μου είπε πως θα με αγαπαει για πάντα κι πως με ευχαριστεί για όλα .Δεν κατάλαβα τι είπε αλλά τον έγλυψα γλυκά στο πρόσωπο κι έκατσα δίπλα του. Περίμενα να σηκωθεί το πρωί για την βόλτα μας αλλά δεν σηκώθηκε ποτέ. Πέρασαν αρκετές μέρες…τα τηλεφωνα χτυπουσαν ασταμάτητα κι ο ανθρωπος μου παρεμενε στην πολυθρονα. Πεινουσα αλλα δεν του ζητησα φαγητο γιατί φοβομουν μην με στειλει παλι πισω στο κλουβι. Κάποια στιγμή άνοιξαν την πόρτα δύο νεαροί που του έμοιαζαν αλλά δεν τους είχα ξαναδεί. Πήραν τον φίλο μου κι εμένα με άφησαν πίσω. Μετά όμως γύρισαν πήραν τα πράγματα, κράτησαν οσα ήθελαν κι εμένα με θεώρησαν βάρος κι με άφησαν πάλι στο δρόμο.

Ήμουν νέα και γέρασα… Γιατί κάποια στιγμή όλοι μεγαλώνουν και κανείς δεν τους θέλει!

Αυτή τη φορά δεν έκατσα για πολύ όμως . Με μάζεψαν αμέσως κι με πήγαν σε ένα μέρος με πολλά κλουβιά κι πολλά σκυλιά. Ήταν κι αυτό κλουβί αλλά δεν ήταν σαν το άλλο. Εκεί με αγαπούσαν. Σύντομα ένα μικρό ανθρωπάκι με δύο μεγάλα μάτια σαν χάντρες έβαλε το χέρι του μέσα στο κλουβί και με χάιδεψε τόσο απαλά που δεν ήθελα να φύγει. Φεύγοντας είπε : “Αυτό θέλω” και έδειξε εμένα . Της εξήγησαν πως ήμουν γέρικο κι άρρωστο αλλά επέμενε κι έτσι με πήρε σπίτι της. Ήταν χαριτωμένο πλάσμα κι η ζωή στο σπίτι ήρεμη. Μετά το κοριτσάκι όμως μεγάλωσε κι μαζί με τα παιχνίδια της πέταξε στο δρόμο και μένα .

Μαθημενα τα βουνά από τα χιόνια . Ομως αυτή τη φορά δεν ήλπιζα τίποτα. Ημουν τόσο γέρικη που ήθελα απλά κάπου να ηρεμήσω κι ο δρόμος δεν με βοηθούσε. Τα παιδιά στη γειτονιά ήταν άγρια απέναντι μου κι μου έκοψαν την ουρά . Πόνεσα αλλά είχα συνηθίσει. Έπειτα όπως κάθε φορά με μάζεψαν στο κλουβί. Ημουν βαριά άρρωστη. Υπεφερα από καρκίνο του μαστού . Ήμουν 18 χρονών κι οι γιατροί δεν μου έδωσαν ελπίδες. Με πήραν από το κρύο κλουβί και με πήγαν σε ένα τραπέζι. Πολύ κρύο. Ένας άνθρωπος με μπλε γάντια μου έριξε κάτι στο σώμα μου και μου ψιθύρισε καλό ταξίδι…

γέρικος σκύλος-Olapet.gr

ηλικιωμένος σκύλος-olapet.gr

Διαβάστε επίσης: Η εξομολόγηση ενός κτηνίατρου για την ευθανασία που αποφάσισε να κάνει σε έναν σκύλο

Την ιστορία γράφει η Σοφία Σιαβελή.

Η Σοφία που μας μετέφερε στην ψυχή ενός γερικού σκύλου.. Η Σοφία που μας θύμισε πόσο εγωιστές μπορούμε να γίνουμε οι άνθρωποι! Η Σοφία που μας έμαθε πόσο δύσκολο είναι να είσαι μόνος.. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την ιστορία της αλλά και για την ίδια επικοινωνήστε μαζί της στο προσωπικό της προφίλ Σοφια Σιαβελη .

Αν θέλετε κι εσείς να μοιραστείτε μαζί μας τη δική σας ιστορία με τον/την αγαπημένο/η φιλαράκο/φίλη σας, επικοινωνήστε μαζί μας! Θα χαρούμε να την διαβάσουμε να διδαχθούμε μέσα από τις γνώσεις σας και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι μέσα από το μεγαλείο της ψυχής σας! Στείλτε μας το κείμενο σας στο info@olapet.gr

Διαβάστε επίσης: Είναι οι άνθρωποι ρατσιστές απέναντι στις διάφορες ράτσες σκυλιών;

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

banners-pet-diy-100x600-olapet.gr
banner-adoption-100x600-deksi-banner-olapet.gr